Portal Orzeczeń Sądu Apelacyjnego w Białymstoku

****** poczatektekstu

[K 00:00:07.411]

[ns 00:00:07.411]

[Przewodniczący 00:00:19.737]

Uzasadnienie. W niniejszej sprawie skarżący (...) SA w O. wnosił o uchylenie 2 wyroków (...)w W. z dnia 14 grudnia 2016 roku i z dnia 16 marca 2017 roku o sygn.(...) Skarżący zarzucał wyrokom wydanie orzeczeń przez Sąd Polubowny pomimo nieważności zapisu na Sąd Polubowny polegającej na wskazaniu jego podstawy, jako jego podstawy na nieobowiązujących w chwili zawierania umowy na Sąd Polubowny art. 695 k.p.c., to jest naruszenia art. 1206 par. 1 pkt 1 k.p.c. Zarzucał również niezachowanie wymagań, co do składu Sądu Polubownego i naruszenie podstawowych zasad postępowania przed tym Sądem wynikających z ustawy, polegające na wyznaczaniu wyznaczeniu, jako protokolanta (...) w obu instancjach postępowania przed Sądem Polubownym, a zatem także w sprawie, w której w instancji niższej Sądu Polubownego brał on udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, czyli naruszenia art. 48 par. 1 pkt 5 kodeksu postępowania cywilnego i art. 54 tego kodeksu skutkujące nieważnością postępowania na podstawie art. 379 pkt 4 k.p.c., to jest naruszanie art. 1206 par. 1 pkt 4 kodeksu postępowania cywilnego. A. K. wnosił o oddalenie skargi i obciążanie skarżącego kosztami postępowania. Sąd Apelacyjny ustalił, że po rozpoznaniu sprawy z powództwa A. K. przeciwko (...) SA w (...)w O. o zapłatę (...) w W. wyrokiem z 14 grudnia 2016 roku uwzględnił powództwo w całości i obciążył pozwanego kosztami postępowania. Wyrok ten został wydany w składzie trzyosobowym, a w jego treści, jako protokolant jest wpisany K. W.. Na skutek wniosku pozwanego o ponowne rozpoznanie sprawy ten sam Sąd Polubowny wyrokiem z 16 marca 2017 roku oddalił ten wniosek, jako bezzasadny i obciążył pozwanego kosztami postępowania. Ten drugi wyrok Sąd Polubowny wydział wydał w składzie pięcioosobowym, a jako protokolant w wyroku został wpisany również K. W.. Rozpoznanie sprawy przez Sąd Polubowny stały Sąd Polubowny przy (...) zostało, czy nastąpiło na podstawie zapisu par. 12 ust. 3 łączącego strony kontraktu z dnia 1 lipca 2014 roku o świadczenie usług sportowych profesjonalne uprawianie piłki nożnej. Zapis par. 12 ust. 3 kontraktu ma następującą treść. Wszelkie spo wszelkie spory związane z niniejszym kontraktem strony poddają pod rozstrzygnięcie (...)do spraw statusu piłkarza działającemu na podstawie art. 695 do 715 k.p.c. W ocenie Sądu Apelacyjnego oba zarzuty skargi są chybione. Stan faktyczny sprawy jest niesporny, nie ulega wątpliwości, że wyroki zostały wydane przez przez stały Sąd Polubowny, który nazywa się (...) w W. i że w składzie arbitrów przy rozpoznaniu sprawy w pierwszej instancji, jaki przy rozpoznaniu sprawy w instancji drugiej brali udział arbitrzy inni, to znaczy nazwiska te nie pokrywają się, pokrywa się natomiast nazwisko protokolanta wskazanego w treści obu wyroków Pana K. W.. Natomiast odnosząc się do zarzutu nieważności na Sąd Polubowny zapisu na Sąd Polubowny zawartego w par. 12 ust. 3 łączącego strony kontraktu należy wskazać, że skarżący skutek nieważności wiąże wyłącznie z zamieszczeniem w par. 12 ust. 3 kontraktu odwołania do przepisów artykułów 600 od 695 do 715 kodeksu postępowania cywilnego. Przepisów nieobowiązujących w dacie zawierania umowy. Zauważyć jednak trzeba, że w myśl art. 1161 par. 1 kodeksu postępowania cywilnego essentialia negotii zapisu na Sąd Polubowny to umowa, czyli zgodna wola stron poddania sporu pod rozstrzygnięcie Sądu Polubownego oraz wskazanie przedmiotu lub stosunku prawnego, z którego spór wyniknął lub może wyniknąć. Poza sporem jest, że oba wymogi z art. 1161 par. 1 kodeksu postępowania cywilnego, zapis z par. 12 ust. 3 kontraktu wypełnia. Spełniony jest także wymóg wskazania stałego Sądu Polubownego właściwego do rozstrzygnięcia sporu, co wymóg wynikający z par. 3 art. 1161 k.p.c., a także wymogi co do formy z art. 1162 kodeksu postępowania cywilnego. Podkreślić trzeba, że stosownie do art. 1161 par. 3 nie wskazanie stałego Sądu Polubownego ma tylko taki skutek, że właściwy do rozstrzygnięcia sprawy jest Sąd Polubowny ad-hoc. Kwestia wskazania Sądu, czy oznaczania Sądu Polubownego właściwego do rozstrzygnięcia sprawy pomiędzy stronami nie ma jednak istotnego znaczenia w sprawie, dlatego że strony nie podważały właściwości Sądu Polubownego, który wydał zaskarżone wyroki tak przed tym Sądem w toku postępowania arbitrażowego, jak i też w sprawie niniejszej. Uwzględniając zatem okoliczność, że zapis na Sąd Polubowny spełnia wszystkie wymogi stawiane mu przez prawo należy uznać, że brak jest podstaw do stwierdzenia jego nieważności. Odwołanie się w treści zapisu do nieobowiązujących w dacie umowy przepisów mogłoby prowadzić do nieważności zapisu tylko wtedy, gdyby prowadziło do niewypełniania, czy to nie wypełnienia przez strony jednego z wymogów koniecznych zapisu z art. 1161 kodeksu postępowania cywilnego. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Treść par. 12 ust. 3 kontraktu odczytywana tak z uwzględnieniem kwestionowanego odwołania do przepisów, jak i bez tego odwołania jednoznacznie wskazuje, że wymogi z art. 1161 par. 1 kodeksu postępowania cywilnego zostały spełnione. Można zatem uznać, że odwołanie to było zbędne. Czy z nim czy też bez niego za zapis na Sąd Polubowny jest ważny i byłby ważny. W ocenie Sądu Apelacyjnego wskazanie nie obowiązujących przepisów przy takiej treści par. 12 ust. 3 nie ma żadnego znaczenia dla skuteczności zapisu, a w szczególności też dla jego ważności. Tak sformułowany zapis niezależnie od tego czy wskazuje prawidłowe, czy błędne przepisy, na których które stanowią podstawę działania Sądu Polubownego i tak jest ważne i tak jest skuteczne. W związku z tym w ocenie Sądu Apelacyjnego pierwszy zarzut skargi jest oczywiście chybiony. Odnosząc się do drugiego zarzutu podniesionego w skardze podkreślić trzeba, że w postępowaniu przed Sądem Polubownym nie obowiązują przepi przepisy kodeksu postępowania cywilnego dotyczące postępowania przed Sądem Państwowym. W związku z tym odwoływanie się przez skarżącego do naruszenia art. 48 k.p.c. w związku z art. 54 k.p.c. jest chybione. Zakres obowiązywania przepisów ustawowych o postępowaniu w sprawach rozpoznawanych przed przez Sąd Polubowny wyznaczają przepisy księgi części piątej kodeksu postępowania cywilnego i tylko tam można wśród tych przepisów ewentualnie odesłań w nich zawartych można się doszukiwać naruszeń postępowania, które mogą być podstawą skutecznego zarzutu. Innymi słowy tylko naruszenie zasad postępowania wyznaczonych przez ustawodawcę w części piątej kodeksu postępowania cywilnego może uzasadniać żądanie uchylenia wyroku Sądu Polubownego na podstawie zarzutu formułowanego w oparciu o art. 1206 par. 1 pkt 4 kodeksu postępowania cywilnego. Do tego dochodzi oczywiście naruszanie tych zasad, które zostały zasad postępowania, które zostały określone przez strony na przykład w regulaminie Stałego Sądu Polubownego poprzez odwołanie się do tego Sądu, jednakże w sprawie niniejszej ta kwestia nie była przez skarżącego podnoszona. W skardze wskazywał on jedynie, że kwestionuje naruszenie zasad ustawowych. W związku z tym, że przepis art. 54 kodeksu postępowania cywilnego, jak też art. 48 k.p.c. wprost nie obowiązuje w postępowaniu przed Sądem Polubownym. Kwestią składu Sądu Polubownego i kwestię wyłączenia członków tego składu regulują przepisy art. od 1169 do 1179 kodeksu postępowania cywilnego. Z przepisów tych wynika, że ustawodawca w postępowaniu przed Sądem Polubownym nie zaliczył protokolanta do składu Sądu Polubownego i że protokolant nie podlega wyłączeniu. W związku z tym już z tego powodu zarzut drugi skargi należy uznać za oczywiście oczywiście chybiony. Niezależnie od tego należy wskazać, że w świetle przepisów o postępowaniu przed Sądem Państwowym, czyli art. 48 i art. 54 kodeksu postępowania cywilnego wątpliwa jest podstawa, czy doszukiwanie się podstawy nieważn nieważności postępowania w udziale protokolanta tego samego protokolanta w wyroków w wyrokach obu instancji. Wprawdzie orzecznictwo Sądu Najwyższego się do tej kwestii nie odnosi, niemniej jednak zauważyć należy, że art. 54 wśród podmiotów podlegających wyłączeniu na takich samych zasadach, jak sędzia nie wymienia nie wymienia protokolanta, natomiast ogólne sformułowanie organy zawarte w art. 54 jest tam bowiem mowa o innych organach sądowych. Protoko należy uznać, że nie odnosi się do protokolanta. Protokolant nie jest innym organem sądowym i w związku z tym nie podlega wyłączeniu na zasadach doty prze przewidzianych przez kodeks postępowania, a dotyczących cywilnego, a dotyczących wyłączenia sędziów. Ta kwestia jest o tyle nieistotna, że jak wcześniej wskazano w przepisach części piątej kodeksu postępowania cywilnego w szczególności w przepisach od art. 1169 do art. 1179 nie przewidziano, jako członka składu Sądu Polubownego protokolanta i nie przewidziano też możliwości wyłączenia protokolanta. W związku z tym zarzut skargi raz jeszcze trzeba podkreślić jest oczywiście chybiony. Odnosząc się do przesłanek, czy podstaw uchylenia wyroku Sądu Polubownego wskazanych w art. 1206 par. 2, a więc z przesłanek, które Sąd uwzględnia z urzędu należy stwierdzić, że Sąd Apelacyjny nie dostrzega w niniejszej sprawie zaistnienia takich przesłanek w szczególności zaś nie dostrzega możliwości zastosowania klauzuli porządku publicznego. Tego wprawdzie skarżący nie podnosił niemniej jednak trzeba podkreślić, że zdaniem Sądu Apelacyjnego rozpoznanie sprawy przez Sąd Polubowny w składzie w drugiej instancji składającym się z arbitrów innych, a niżeli rozpoznający sprawę w instancji pierwszej, a tylko z udziałem tego samego protokolanta nie narusza nie narusza zasad, podstawowych zasad porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej. W świetle przedstawionych wyżej argumentów kwestia ta jest nie istotna tym bardziej, że przepis art. 48 kodeksu postępowania cywilnego dotyczący wyłączenia mówił o osobach, które brały udział w wydaniu zaska w wydaniu wyroku, natomiast no niewątpliwie protokolant bezpośrednio udziału w wydaniu wyroku nie bierze, jego funkcja w postępowaniu jest zupełnie inna nie można uznać, że udział protokolanta jest to bezpośredni udział w wydawaniu wyroku. W związku z powyższym skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 1206 kodeksu postępowania cywilnego. Konsekwencją takiego rozstrzygnięcia było obciążanie skarżącego obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania przeciwnikowi. Koszty te zasądzono na podstawie art. 98 par. 1 kodeksu postępowania cywilnego w związku z art. 13 par. 2 kodeksu postępowania cywilnego, a w ich skład wchodzi stawka minimalna wynagrodzenia pełnomocnika ustalona ustalona w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Ta stawka to kwota 1.800 złotych.

[koniec (...)]